η Mahalia Jackson (Μαχάλια Τζάκσον)
Sometimes
I feel like a motherless child…
A long
way from home, a long way from home.
Τραγούδησε ένα ιδιαίτερο είδος
τραγουδιών του οποίου όμως στέφθηκε «Βασίλισσα», η Mahalia Jackson (Μαχάλια
Τζάκσον) άφησε την τελευταία της πνοή το 1972 σε ηλικία 61 ετών. Είχε γεννηθεί
στις γειτονιές της Νέας Ορλεάνης στις 26 Οκτωβρίου 1911. Φωνή ισχυρή, πλούσια, γεμάτη αλλά
άμεση και εκφραστική συνδέθηκε με τα Gospel γράφοντας ιστορία. «Τραγουδώ τη μουσική του Θεού γιατί με κάνει
να αισθάνομαι ελεύθερη» είχε δηλώσει η Αφροαμερικανή ερμηνεύτρια σχετικά με
την επιλογή-στάση ζωής της που συνοδεύτηκε από αγώνες για τα πολιτικά -και όχι
μόνο- δικαιώματα της «ράτσας» της και των αδικημένων της ζήσης.
Which
side are you on boys?
«Ο φασισμός είναι η συνισταμένη όλων των κακών ποιοτήτων του ανθρώπου.
Και επειδή η συνισταμένη, σαν γεωμετρική έννοια, ενέχει ήδη μέσα της και την
έννοια του κέντρου, είναι πολύ φυσικό ο φασισμός, σαν κοινωνικό πια γεγονός,
(και όχι μόνο ψυχολογικό) να εμφανίζεται καταρχήν και κατά κύριο λόγο στη μικρομεσαία
περιοχή του κοινωνικοπολιτικού φάσματος.
Οι μικρομεσαίοι
λοιπόν πρέπει να μπαίνουν σε μόνιμη καραντίνα. Διότι είναι η διαρκώς πυορροούσα
εστία πολλών και ποικίλων κοινωνικών μολύνσεων, η καταστροφικότερη από τις
οποίες είναι ο φασισμός»
Βασίλης Ραφαηλίδης - Η ψυχολογία
του φασίστα
Η κομητεία Χάρλαν, στο Κεντάκι
των ΗΠΑ, περιοχή με πολλά ανθρακωρυχεία, έμεινε με το όνομα «ματωμένη
κομητεία». Στα τέλη της δεκαετίας του 1920, στην περιοχή έκανε την εμφάνισή του
το συνδικάτο United Mine Workers (Ένωση Ανθρακωρύχων). Ταυτόχρονα εμφανίστηκαν
και οι «Ομάδες Κρούσης» σαν απάντηση των εργοδοτών.
Το 1931 ανθρακωρύχοι του Χάρλαν
Κάουντι κατεβαίνουν σε απεργία αντιδρώντας για τις απαράδεκτες συνθήκες
εργασίας. Το Συνδικάτο που οργανώθηκε από τον Sam Reece (Σαμ Ρις) αποφάσισε να
φθάσει την αντίσταση στα άκρα. Δεν έμειναν όμως άπραγοι οι ιδιοκτήτες των
ανθρακορυχείων της περιοχής, οι οποίοι με μισθοφόρους οπλισμένους και με την
αστυνομία ξεκίνησαν ένα ανθρωποκυνηγητό πρωτοφανές για τα χρονικά. Οι
ανθρακωρύχοι πήραν τα βουνά με όπλα. Μάχες έγιναν, το Χάρλαν Κάουντι
αιματοκυλίστηκε κυριολεκτικά, και έμεινε στην ιστορία ως Ματωμένο Χάρλαν.
Ο ορκισμένος εχθρός του Συνδικάτου ήταν ο
σερίφης J.H. Blair, ο οποίος ήξερε ότι για να βάλει τάξη έπρεπε να “κόψει το
κεφάλι” της οργάνωσης, δηλαδή του Sam. Κάνει λοιπόν επιδρομή στο σπίτι του
αρχηγού του Συνδικάτου τρομοκρατώντας την γυναίκα του Florence και τα επτά
παιδιά τους με το όπλο στον κρόταφο. Κάνει επίσης, κατάληψη στο σπίτι με άλλους
κουμπουροφόρους, περιμένοντας τον Sam να επιστρέψει ανησυχώντας για την
οικογένειά του και έτσι να τον εκτελέσουν. Η Florence βρήκε τρόπο να ενημερώσει
τον άντρα της να μην ανησυχεί και να μην γυρίσει σπίτι. Μία από τις ημέρες της
τρομοκρατίας, βλέποντας τους αστυνομικούς αλλά και τους μισθοφόρους να
βρίσκονται ακροβολισμένοι στο σπίτι της και τα παιδιά της νηστικά και
τρομοκρατημένα, παίρνει μία σελίδα από το επιτοίχιο ημερολόγιο και γράφει τον
πρώτο στίχο:
«Με ποια πλευρά είστε, αγόρια;»
Το Which side are you on
διασκευάστηκε και έγινε ευρύτερα γνωστό από τον Pete Seeger στην δεκαετία του
’60, ενώ ξαναήρθε στο προσκήνιο με έναν δεύτερο γύρο αναταραχών στην κομητεία
Harlan στα μέσα της δεκαετίας του ’70, όπου και η Florence Reece βρέθηκε και
πάλι, αν και ηλικιωμένη, στο πλευρό των απεργών. Το 2003 διασκευάστηκε από την
Natalie Merchant.
Ο ρυθμός βασίζεται σε ένα παλιό
γκόσπελ τραγούδι και οι στίχοι είναι απλοί. «Σε ποια πλευρά είσαι;» επαναλαμβάνει διαρκώς, παρεμβάλλοντας την
αλήθεια: ότι δεν υπάρχουν ουδέτεροι στην κομητεία Χάρλαν, την περιοχή της
μεγάλης απεργίας. «Θα είσαι με τους
εργάτες ή θα είσαι ένας προδότης;» ρωτάει λίγο μετά, με μια ύπουλα τρυφερή
φωνή απ’ αυτές που οι γυναίκες χρησιμοποιούν όταν τα πράγματα ζορίζουν
πραγματικά. Και τελειώνει απλά, αλλά σχεδόν επιθετικά:
«Σε ποια πλευρά είσαι; Ε;».
"Which
side are you on boys?"
(Ένα βίντεο "κατασκευασμένο" από μένα, αρωγός στις δύσκολες μέρες που διαβαίνουμε, δέίτε το, μα προπαντώς αφουγκραστήτε το, παρακαλώ!)
