Κάποιο άγαλμα που μ’ είδε …

Έναν μύθο θα σας πω. Θα σας διηγηθώ την ιστορία ενός αγάλματος.

Ο Πυγμαλίωνας, βασιλιάς της Κύπρου και ξακουστός γλύπτης, δεν είχε την επιθυμία ούτε τον χρόνο να σκεφτεί για την αγάπη.

Ο Πυγμαλίων είχε φτιάξει ένα πολύ ωραίο άγαλμα γυναίκας από ελεφαντόδοντο, την Γαλάτεια.

Ποτέ δεν ήταν  ευχαριστημένος από την ομορφιά της, προσπαθώντας να την βελτιώνει συνέχεια. Να της δώσει την τέλεια ομορφιά όπως εκείνη που υπήρχε στο μυαλό του.

Η Αφροδίτη εξ’ αιτίας της περιφρόνησής του για την αγάπη τον τιμώρησε αποφασίζοντας να τον κάνει να  ερωτευτεί το άγαλμα.

Από εκείνη την ημέρα ο βασιλιάς δεν μπόρεσε να βρει την ησυχία του.

Περνούσε ατελείωτες ώρες να στοχάζεται το άγαλμα, να του εξομολογείται την αγάπη του, να το χαϊδεύει, να το φυλάει. Παρ’ όλη του την προσοχή, το άγαλμα παρέμενε σιωπηλό, κρύο και άψυχο.

Ο Πυγμαλίωνας παρακάλεσε τότε την Αφροδίτη να τον θεραπεύσει από το αρρωστημένο του πάθος. Η θεά όμως διασκέδαζε να βλέπει τον βασιλιά να υποφέρει για ένα ελεφάντινο άγαλμα. Στη συνέχεια τον λυπήθηκε και μεταμόρφωσε το άγαλμα σε μια πραγματική γυναίκα, την οποία παντρεύτηκε ο Πυγμαλίωνας και μαζί της απέκτησε έναν γιό, τον Πάφο.

Το «άγαλμα», λοιπόν, ας δούμε την ετυμολογία του, έτσι για να ήμαστε ορθοεπείς. Η κεντρική σημασία, που κρύβεται στη ρίζα της λέξης, είναι αυτή της λάμψης ενός πολύτιμου αντικειμένου: αγάλλω (=λαμπρύνω, κοσμώ, προξενώ ευχαρίστηση, τιμώ), αγλαός (=λαμπρός, στιλπνός), αγάομαι (=θαυμάζω, αλλά και εποφθαλμιώ, ζηλεύω, φθονώ), αγαυός (=λαμπρός, ένδοξος).

Το άγαλμα, η «πέτρα του σκανδάλου», κατά τη μεγαλοφυή διατύπωση του Λακάν, επί της οποίας θεμελιώνεται το θαύμα του έρωτα. Εξετάζοντας το ερώτημα της σχέσης του υποκειμένου του ασυνειδήτου με το αντικείμενο της επιθυμίας του, το άγαλμα ανάγεται σε εστιακό σημείο ολόκληρης της αναλυτικής εμπειρίας.

Το παραπάνω σημαίνει, στα νέα ελληνικά, ότι όταν ερωτευόμαστε αγαπάμε «το άγαλμα μας», εκείνο που κατασκευάσαμε με τα χεράκια μας, όπως ακριβώς έκανε ο Πυγμαλίων.

Το ότι νομίζουμε ότι αγαπάμε τον Άλλο αυτό συνιστά μόνο την αυταπάτη μας!

Τα λουλούδια θ΄ανθίσουν στον κήπο σου,

αλλά αν δεν ανοίξεις το παράθυρο

δεν θα χαρείς ποτέ το άρωμά τους.

Τα χελιδόνια θα ρθουν την Άνοιξη

 αλλά αν μείνεις κλεισμένος στο υπόγειο

δεν θα ξέρεις καν πως τελείωσε ο χειμώνας.

Ο ήλιος σίγουρα θα ξαναβγεί αύριο,

αλλά αν δεν σηκώσεις τα μάτια στον ουρανό

οι ακτίνες δεν θα σου φωτίσουν το πρόσωπο.

Αν μείνεις ακίνητος, υπερβολικά ακίνητος

παύεις να είσαι άνθρωπος, γίνεσαι άγαλμα

και η ζωή παύει να κυλάει μέσα σου.