Ντύνομαι, στολίζομαι, ομορφαίνω το σώμα μου. Σταματώ έτσι την ασχήμια του.

ΚΟΣΤΟΥΜΙ: Κάθε συναίσθημα που προκαλείται ή τροφοδοτείται από το ρούχο που φορούσε το υποκείμενο κατά την ερωτική συνάντηση, ή που φορά με την πρόθεση να ξελογιάσει το αγαπημένο αντικείμενο.

Ενόψει ενός ραντεβού που η ιδέα του με διεγείρει, φτιάχνω σχολαστικά την τουαλέτα μου. Η λέξη δεν έχει μόνο ευγενείς σημασίες. Ας μην αναφερθούμε στην κοπρολογική της χρήση, ας πούμε ότι σημαίνει επίσης «τις προετοιμασίες στις όποιες υποβάλλεται ο θανατοποινίτης προτού οδηγηθεί στο ικρίωμα», ή την «λιπώδη και διαφανή μεμβράνη που χρησιμοποιείται στα κρεοπωλεία και στα αλλαντοπωλεία για την κάλυψη ορισμένων τεμαχίων κρέατος». Σάμπως στο τέλος κάθε τουαλέτας, εγγεγραμμένο στην διέγερση που αυτή προκαλεί, να υπάρχει πάντα το σώμα: σκοτωμένο, βαλσαμωμένο, βερνικωμένο, καλλωπισμένο - σαν θύμα. Όταν ντύνομαι, στολίζω το κομμάτι του πόθου μου που θα ξαστοχήσει.

Η τουαλέτα μου επιτελεί μια ακόμα λειτουργία δολώματος: το σώμα μου, γυμνό, ατελές, έχει ελαττώματα. Έχει ατέλειες που η γύμνια του τις αναδεικνύει. Η όμορφη τουαλέτα μου τις κρύβει. Τραβάει το βλέμμα του Άλλου. Αποσπά αυτό το βλέμμα από το ατελές σώμα. Το επικεντρώνει στην φορεσιά μου. Η τουαλέτα αποτελεί το δόλωμα του βλέμματος του Άλλου. Βέβαια, πίσω από κάθε δόλωμα υπάρχει και ένα αγκίστρι! 

Σωκράτης: «Στολίστηκα, λοιπόν, για να γίνω όμορφος και να πάω σ’ ένα όμορφο αγόρι». Πρέπει να μοιάζω μ’ αυτόν που αγαπώ. Διεκδικώ (κι αυτό με κάνει να ηδονίζομαι) μια ομοιότητα ουσίας ανάμεσα στον άλλον και σέ μένα. Εικόνα, απομίμηση: κάνω όσο περισσότερα πράγματα μπορώ σαν τον άλλον. Θέλω να είμαι ό άλλος, θέλω αυτός να είναι εγώ, σαν να ήμασταν ενωμένοι, κλεισμένοι μέσα στον ίδιο σάκο από ανθρώπινο δέρμα, και το ρούχο να μην ήταν παρά το λείο περίβλημα αυτής τής συμφυούς ύλης από την όποια είναι φτιαγμένο το ερωτικό Φαντασιακό μου. Ξαναμπαίνω έτσι κάτω από το δέρμα της Μητέρας.