Ποιο μήνυμα εστάλη την Κυριακή και πιο μήνυμα υποδέχθηκαν

ΘΕΜΑ 1^ο : «…Μετά τον δεύτερο γύρο των αυτοδιοικητικών θα ζητήσω από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας την άμεση προκήρυξη εθνικών εκλογών για να αποφασίσει ο λαός αν θέλει να συνεχίσουμε το σχέδιο για τη στήριξη των πολλών ή αν θέλει να επιστρέψουμε στα σκοτάδια της λιτότητας. Απευθυνόμαστε στο μοναδικό μας στήριγμα με ειλικρίνεια», είπε ο Πρωθυπουργός στο διάγγελμα του προς τον ελληνικό λαό, μεταξύ άλλων, το βράδυ της Κυριακής 26 Μαίου.

Έτσι, η ημερομηνία εθνικών εκλογών επρόκειτο να είναι η Κυριακή 30 Ιουνίου!

ΘΕΜΑ 2^ο : Την Δευτέρα, 27 Μάη, στην ομιλία του στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ, ο πρωθυπουργός υπογράμμισε πως «το κόμμα έλαβε το μήνυμα της κάλπης». Απόδειξη ότι η κυβέρνηση έλαβε αυτό το μήνυμα, όπως είπε ο πρωθυπουργός, είναι το γεγονός ότι ανακοινώθηκε η απόφαση για πρόωρες κάλπες!

ΘΕΜΑ 3^ο : Στις 28 του Μάη μαθαίνουμε: Την απόφαση του πρωθυπουργού να γίνουν οι εκλογές στις αρχές Ιουλίου γνωστοποίησε σήμερα σε συνέντευξή του ο Δημήτρης Τζανακόπουλος. Μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό «Alpha», ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είπε χαρακτηριστικά ότι «η απόφαση του πρωθυπουργού είναι πράγματι, οι εκλογές να γίνουν στις 7 Ιουλίου για να μην διαταραχθεί η διαδικασία των (σχολικών) εξετάσεων». Ο Δημήτρης Τζανακόπουλος ανέφερε μάλιστα ότι Αλέξης Τσίπρας θα μεταβεί στον πρόεδρο της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλο στις 10 Ιουνίου και όχι την Δευτέρα μετά την «δεύτερη» Κυριακή των  αυτοδιοικητικών εκλογών!

Τα παραπάνω θέματα παρατίθενται με χρονολογική σειρά, δηλαδή με την σειρά που έλαβαν χώρα. Ωστόσο παρμένα από κοινού αποτελούν ενδείξεις – συμπτώματα, από την ψυχαναλυτική άποψη, μιας διαταραχής που οφείλεται στον πλεονάζοντα ναρκισσισμό του κυβερνητικού επιτελείου. Έχω κάνει ιδιαίτερη μνεία σε παλιότερη ανάρτηση μου στο θέμα[1].

Αλλά ας εξηγηθώ καλύτερα εξειδικεύοντας το στο σήμερα:

Καταρχήν, για όλο τον ελληνικό λαό οι εκλογές της Κυριακής 26 Μάη ήταν Ευρωεκλογές. Δεν ήταν Εθνικές εκλογές. Βεβαίως, αυτό δεν ίσχυε – όπως φαίνεται – για το κυβερνητικό επιτελείο. Αντίθετα, για το κυβερνητικό επιτελείο ήταν εκλογές «ψήφου εμπιστοσύνης για την κυβέρνηση»! Επομένως, στην φαντασίωση του εν λόγω επιτελείου αυτές οι εκλογές είχαν θέση Εθνικών εκλογών. Εξ αυτού συνάγεται ότι οι Ευρωεκλογές – η φαντασίωση δηλαδή των πολιτών – σε σχέση με την φαντασίωση του κυβερνητικού επιτελείου είχαν θέση Πραγματικού! Ποια διαφορά κάνει αυτή η τοποθέτηση του γεγονότος των εκλογών για τα δύο συλλογικά υποκείμενα, αφενός για το υποκείμενο που ονομάζεται «Έλληνες πολίτες» από την μια και το υποκείμενο που ονομάζεται «κυβερνητικό επιτελείο» από την άλλη;

Η διαφορά συνοψίζεται στο μήνυμα που το ένα υποκείμενο στέλνει και στο μήνυμα που το άλλο υποκείμενο υποδέχεται. Το υποκείμενο «Έλληνες πολίτες» στέλνουν συνοπτικά το εξής: «Αγαπητό κυβερνητικό επιτελείο δεν είμαστε ευχαριστημένοι μαζί σου. Έχεις απομακρυνθεί από τις ψυχές μας. Έχεις υποκύψει στις ιδιότητες της εξουσίας και έχεις πάψει να μας αντιπροσωπεύεις. Δεν μας έχει συμπεριφερθεί καλά. Δεν μας νιώθεις. Δεν μας έχεις εξηγήσει – ως αποτέλεσμα της απομάκρυνσης σου από εμάς – τα έργα και τις ημέρες σου. Ζεις «στο κόσμο σου» και όχι στον δικό μας. Χρησιμοποιώ τις Ευρωεκλογές για να σου διαμηνύσω όλο τούτο. Χρησιμοποιώ τις Ευρωεκλογές για να σου φωνάξω «συνετίσου, άκουσε μας». Στο φωνάζω τώρα – τέσσερις μήνες πριν από τις Εθνικές εκλογές του Οκτωβρίου για σου δώσω την ευκαιρία να «διορθώσεις» όλα τούτα. Να αλλάξεις ρότα. Έχεις αυτούς τους τέσσερις μήνες χρονική προθεσμία για να μου δείξεις ότι θα συνετιστείς».

Το υποκείμενο «κυβερνητικό επιτελείο» υποδέχεται με βάση την δική του φαντασίωση το εξής μήνυμα: «Έλληνες πολίτες, καταλάβαμε ότι δεν μας θέλετε. Δεν αποτελούμε εμείς το αντικείμενο της επιθυμίας σας. Γουστάρετε τους αντιπάλους μας. Για μας αυτό αποτελεί κάτι που δεν μπορούμε να το ανεχθούμε. Έχουμε την πεποίθηση να φεύγουμε πρώτοι από εκεί που δεν μας θέλουν. Άλλωστε τα καλύτερα αξίζουν σε εκείνους που πέρασαν με αξιοπρέπεια τα χειρότερα. Σε εκείνους που κάνουν σημαία το ήθος τους και βαδίζουν αγέρωχοι και ευθυτενείς στα δύσκολα αυτού του κόσμου. Σε εκείνους που αποχωρούν αθόρυβα παίρνοντας την αξιοπρέπεια τους, και κλείνουν πίσω τους απαλά την πόρτα. Αυτούς που τις ώρες της φυγής, επιλέγουν τις σιωπές της ψυχής τους. Αντιστέκονται μπροστά στους σπαραγμούς της καρδιάς τους και  διαλέγουν τον εκκωφαντικό θόρυβο της σιγής τους. Αψηφούν τις κραυγές των συναισθημάτων τους και επιλέγουν την περήφανη απομάκρυνση από τις ψυχοφθόρες διενέξεις. Την ποιότητα του χαρακτήρα τους, από τον ποταπό εξευτελισμό και τις άσκοπες λογομαχίες και ρήξεις. Για αυτό προκηρύσσουμε Εθνικές εκλογές αρχές Ιούνη, όσο πιο γρήγορα γίνεται».

Πιστεύω ότι είναι φανερή η διαφορά των δύο μηνυμάτων. Αυτή η διαφορά προκύπτει από την διαφορετική φαντασίωση των δύο υποκειμένων.

Είναι φανερό ότι το «κυβερνητικό επιτελείο» λειτούργησε με το θυμικό του όταν έσπευσε να αναγγείλει Εθνικές εκλογές το βράδυ της Κυριακής πριν ακόμα να έχει ολοκληρωμένη εικόνα των αποτελεσμάτων. Απέδειξε, ακόμα και από αυτήν την εξαγγελία, το πόσο ορθό ήταν αυτό που έλεγε το υποκείμενο «Έλληνες πολίτες» όταν ισχυρίζεται ότι «ζείτε στον κόσμο σας» μια που δεν είχε – δεν μπόρεσε να δει – το «κυβερνητικό επιτελείο» ότι την Κυριακή στις 30 Ιουνίου διεξάγονται πανελλήνιες εξετάσεις με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις χιλιάδες ελληνικές οικογένειες. Αυτό το τελευταίο το συνειδητοποίησε δύο μέρες αργότερα!

Εξηγείται έτσι και η αντίφαση που περιέχεται στο ΘΕΜΑ 2^ο: Από την μια «πήραμε το μήνυμα» από την άλλη «ανακοινώνουμε την απόφαση για πρόωρες κάλπες».

Που οφείλεται όμως η απόσταση των δύο φαντασιώσεων; Τι έχει συμβεί και το υποκείμενο «κυβερνητικό επιτελείο» έχει μια τόσο διαφορετική φαντασίωση από εκείνη των «Ελλήνων πολιτών», σε τέτοιο βαθμό ώστε το αποτέλεσμα των εκλογών να ενέχει θέση Πραγματικού για το πρώτο και άμα τη εμφανίσει του να αποτελεί σοκ – τραύμα για τον ψυχισμό του διότι εμβόλισε την φαντασίωση του;

Η απάντηση βρίσκεται στον ότι το υποκείμενο «κυβερνητικό επιτελείο» πάσχει εδώ και καιρό από μια διαταραχή που είναι γνωστή στην ψυχανάλυση ως «Διαταραχή Οφειλόμενη στον Πλεονάζοντα Ναρκισσισμό» του.

Η λίμπιντο μπορεί να επενδύσει το Εγώ με τρόπο κατακλυσμικό έτσι ώστε να αποσυνδέσει το υποκείμενο από τον εξωτερικό κόσμο (απόσυρση, κλείσιμο στον εαυτό του). Πράγματι, ο ναρκισσισμός αποτελεί έναν τύπο παλινδρόμησης της λίμπιντο (καθήλωση), με άλλα λόγια κάτω από ορισμένες συνθήκες κάποιος μπορεί να επιστρέφει ψυχικά από την αντικειμενοτρόπο ζωή (δούναι και λαβείν με τον εξωτερικό κόσμο) στο ναρκισσισμό (στροφή επί εαυτού) της πρώτης παιδικής του ηλικίας.

Σημείωση: Οι έννοιες παλινδρόμηση-καθήλωση της λίμπιντο σε προηγούμενα στάδια της ψυχοσεξουαλικής εξέλιξης παραπέμπουν γενικότερα σε ψυχοπαθολογία.

Στην καθημερινότητα μας αποσυρόμαστε φυσιολογικά από τα δρώμενα, οπότε χάνουμε την επαφή μας με το εξωτερικό μας περιβάλλον, όταν κοιμόμαστε και όταν πονάμε σωματικά, επίσης όταν ταλανιζόμαστε από υποχονδριακές ενασχολήσεις. Σε αυτές τις περιπτώσεις από-επενδύουμε από τον εξωτερικό κόσμο και συγκεντρωνόμαστε στο Εγώ μας, όλη η προσοχή μας στρέφεται στο Εγώ μας σαν αυτό να ωφελείτο εκ νέου της παντοδυναμίας που το χαρακτήριζε άλλοτε, κατά το φυσιολογικό τότε στάδιο του πρωτογενούς ναρκισσισμού στα πρώτα χρόνια της ζωής.

Ο Κ. Αbraham (γερμανός ψυχαναλυτής και ιατρός. Βρέμη 1877, Βερολίνο 1925), δουλεύοντας με ψυχικά αρρώστους περιέγραψε το 1908 τη διαδικασία από-επένδυσης του αντικειμένου (εξωτερικός κόσμος) και την αναδίπλωση στον εαυτό τους. Πρόκειται για την ψύχωση. Εδώ ο ψυχικά ασθενής αφιερώνει σ’ αυτόν τον ίδιο σα να ήταν το μόνο σεξουαλικό αντικείμενο όλη την λίμπιντο την οποία ο υγιής άνθρωπος στρέφει προς το περιβάλλον.

"Ε, τι όνειρο να βλεπες χθες βράδυ, ερμε, Γκορτζο", που είπε και ο Σκούταρης στην αλησμόνητη ταινία "Τζένη, τζένη". 

---

[1]Βλ. «Διαταραχές οφειλόμενες στον πλεονάζοντα ναρκισσισμό (Περί Ναρκισσισμού 2)», στις 22 Απριλίου του 2018.