ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΟΔΟΤΗΣ.
Φιλικό πρόσωπο, που ο ρόλος του, ωστόσο, φαίνεται πώς είναι να πληγώνει το
υποκείμενο παρέχοντας του, σαν να μην συμβαίνει τίποτε, ανώδυνες πληροφορίες
σχετικά με το αγαπημένο πλάσμα – πληροφορίες που έχουν ως αποτέλεσμα να αλλοιώνεται
η εικόνα που κουβαλά το υποκείμενο για το πλάσμα αυτό.
Ο
Πληροφοριοδότης, αφελής ή διεστραμμένος, παίζει αρνητικό ρόλο. Το μήνυμα που μου
μεταβιβάζει (σαν το μικρόβιο μιας αρρώστιας), όσο ανώδυνο κι αν είναι, υποβιβάζει
τον Άλλο μου στο να είναι απλώς ένας άλλος.
Είμαι
υποχρεωμένος να ακούω τον Πληροφοριοδότη (από άποψη κοσμικής δεοντολογίας δεν
μπορώ ν’ αφήσω να φανεί η ενόχλησή μου), αλλά προσπαθώ να κάνω την ακοή μου
αδιάφορη, να την αμβλύνω.
Αυτό
πού ζητώ είναι ένας μικρόκοσμος (με τον χρόνο και την λογική του), που να τον κατοικούμε
μόνο «οι δυο μας» (τίτλος περιοδικού αισθηματικού περιεχομένου).
Ό,τ
ι προέρχεται απέξω είναι απειλή - είτε με την μορφή πλήξης (όταν είμαι υποχρεωμένος
να ζώ σ’ έναν κόσμο απ’ όπου απουσιάζει ο άλλος), είτε με την μορφή πληγής (όταν
ο κόσμος αυτός μου αναπτύσσει έναν αδιάκριτο λόγο περί τού άλλου).
Παρέχοντάς
μου μια ασήμαντη πληροφορία σχετικά μ’ αυτόν που αγαπώ, ο Πληροφοριοδότης μου αποκαλύπτει
ένα μυστικό. Το μυστικό αυτό δεν είναι βαθύ· προέρχεται απέξω: είναι το εξωτερικό
του άλλου που ήταν για μένα κρυφό.
«Που πας, φίλε μου, που βαδίζεις, τι προσδοκάς
και σε τι ελπίζεις με ένα τέτοιο πρόσωπο με το οποίο έχεις μπλέξει; (!!!)»
Ή
αυλαία ανοίγει ανάποδα: όχι μπροστά σε μια ιδιωτική σκηνή, αλλά μπροστά σε μια δημόσια
αίθουσα. Η πληροφορία, ό,τι κι αν λέει, με πονά: ένα μουντό, άχαρο κομμάτι
πραγματικότητας μου ’ρχεται κατακέφαλα. Για την ερωτική λεπτότητα, κάθε πραγματικό
γεγονός ενέχει κάτι το επιθετικό: μια στάλα «αντικειμενική γνώση»,
έστω και αγοραία, εισβάλλει βίαια στο
Φαντασιακό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου