Σε
ένα χωριό Ινδιάνων Τσερόκι ένας νεαρός Ινδιάνος πήγε να συμβουλευτεί τον σοφό
γέροντα της φυλής. Μπήκε μέσα στη σκηνή και τον είδε να κάθεται ήρεμος, με τα
μάτια κλειστά, σε μια κατάσταση γαλήνης και ισορροπίας που σε συνδυασμό με τις
βαθιές ρυτίδες και τις ουλές από τις μάχες της νιότης του στο σκληρό δέρμα του
σου έδειχναν ότι αυτός ο άνθρωπος είχε την απάντηση σε κάθε ερώτημα.
«Πλησίασε»,
του είπε και τον κάλεσε να κάτσει κοντά του.
Ο
νεαρός Τσερόκι έκατσε οκλαδόν και μόλις ο γέροντας του ένευσε για να ακούσει το
λόγο της επίσκεψης του, του είπε:
«Γέροντα,
μέσα μου νιώθω ότι υπάρχουν δύο λύκοι. Ο ένας είναι καλός, υπομονετικός και τα
μάτια του βγάζουν αγάπη και ηρεμία. Και ο άλλος είναι άγριος, δείχνει συνέχεια
τα δόντια του και γρυλίζει, διψά για να βγάλει την οργή του. Και αυτοί οι λύκοι
πολεμούν μέσα μου».
Ο
γέροντας ένευσε με κατανόηση.
«Ποιος
λύκος θα κερδίσει γέροντα»; Συνέχισε ο νεαρός Ινδιάνος.
«Αυτός
που ταΐζεις», Απάντησε ο γέροντας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου